Liczba mieszkańców
527 326
Szacunek Banku Światowego za 2025 r.
Demografia
527 326
Cabo Verde (Republika Zielonego Przylądka) ma stosunkowo niewielką, w dużej mierze miejską populację, skupioną przede wszystkim na wyspach Santiago, São Vicente i Sal. Aby zrozumieć jej zmiany, trzeba zestawić coroczne szacunki ze spisem ludności oraz długotrwałym wpływem migracji.
Źródło: Bank Światowy, wskaźnik SP.POP.TOTL, 2025
Dane sprawdzono w lipcu 2026 r.
527 326
Ludność
Liczba mieszkańców
527 326
Szacunek Banku Światowego za 2025 r.
Roczny wzrost
0,5%
Bank Światowy, 2025 r.
Ludność miejska
77,6%
Bank Światowy, 2025 r.
Spis powszechny
491 337
Spis INE z 2021 r.
Bank Światowy szacuje liczbę mieszkańców Cabo Verde w 2025 r. na 527 326. Coroczny szacunek ułatwia porównania międzynarodowe, ale nie zastępuje spisu ludności. Ostatni spis INE z 2021 r. wykazał 491 337 mieszkańców; nie obejmował czasowych gości ani osób na statkach w portach kraju.
Ludność nie jest rozłożona równomiernie. Najwięcej mieszkańców ma Santiago ze stolicą w Praia. São Vicente z miastem Mindelo jest kolejnym ważnym ośrodkiem. Sal i Boa Vista zyskują znaczenie dzięki turystyce, usługom i migracji wewnętrznej; Santo Antão, São Nicolau, Maio, Fogo i Brava mają mniejsze populacje.
Według Banku Światowego w 2025 r. w miastach mieszkało 77,6% ludności. Na demografię wpływa również liczna diaspora. Emigracja i przeprowadzki między wyspami zmieniają tempo wzrostu, strukturę wieku oraz rozmieszczenie mieszkańców.
Susze, ograniczone zasoby naturalne i możliwości pracy za granicą od dawna wpływały na ludność Cabo Verde. Po uzyskaniu niepodległości w 1975 r. poprawa edukacji, ochrony zdrowia i usług publicznych sprzyjała spadkowi umieralności oraz rozwojowi Praia i Mindelo. W ostatnich dekadach wzrost ludności zwolnił, a urbanizacja i migracja między wyspami nabrały większego znaczenia.
Dane o ludności różnią się zależnie od źródła i roku. Coroczne szacunki Banku Światowego służą tu jako najnowsza porównywalna wartość krajowa. Spis INE daje dokładniejszy obraz mieszkańców i ich rozmieszczenia, lecz jest przeprowadzany rzadziej. Dlatego oba źródła przedstawiono z ich latami odniesienia.